allstarbasket.gr

Για την κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού του Ολυμπιακού, το 1997, στο Final 4 της Ρώμης, μίλησε στον ΣΠΟΡ FM 94.6 ο Μίλαν Τόμιτς.

Έχοντας ζήσει όλες τις εποχές των ευρωπαϊκών τροπαίων του Ολυμπιακού, το 1997 ως παίκτης και μετά επί Ίβκοβιτς, ως ασίσταντ κόουτς, ο Μίλαν Τόμιτς θυμήθηκε στιγμές, πρόσωπα και καταστάσεις μέσα από τη διαδρομή του με τον Ολυμπιακό στην κορυφαία διοργάνωση.

Αναλυτικά όσα είπε:

Για το πώς ζει την καραντίνα:

“Δεν βγαίνουμε έξω, καθόμαστε σπίτι. Netflix, μπάσκετ. Βλέπουμε παλιά ματς και πιο πρόσφατα. Για εμάς το μπάσκετ είναι τρόπος ζωής, έχουμε συνηθίσει να ζούμε πολύ διαφορετικά. Πρέπει να προσαρμοστούμε, έτσι πρέπει να κάνουμε”.

Για το αν ήταν το πιο γλυκό το ευρωπαϊκό του 1997:

“Ήταν μαγική στιγμή. Δεν μπορείς να πεις ότι ήταν πιο γλυκό. Υπήρχε μεγαλύτερος ενθουσιασμός, επειδή ήταν το πρώτο. Στο γήπεδο ήταν περίπου 8.000 Ολυμπιακοί, όλη η Ρώμη ήταν κόκκινη. Κάθε ευρωπαϊκό έχει τη δική του βαρύτητα, δίνει χαρά. Κάθε σεζόν είναι ξεχωριστή, όταν κατακτάς την κούπα”.

Για το αν ήταν δικαίωση της ομάδας και του Σωκράτη Κόκκαλη:

“Ήταν μεγάλη δικαίωση. Και για τον κύριο Κόκκαλη, αυτός τον ανέβασε. Διότι τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε στον χάρτη της Ευρώπης ο Ολυμπιακός. Επένδυσε πολλά χρήματα ο Κόκκαλης. Είχαν προηγηθεί τα Final-4 σε Τελ Αβίβ και Σαραγόσα, όπου δεν καταφέραμε να πάρουμε τον τίτλο. Φυσικά κι ήταν δικαίωση”.

Για το αν ήταν πιο δύσκολος ο τελικός ή ο ημιτελικός: 

“Πάντα λέω ότι το πιο δύσκολο παιχνίδι είναι ο ημιτελικός σε αυτές τις περιπτώσεις. Στον τελικό εγώ για παράδειγμα δεν έχω άγχος. Ο ημιτελικός είναι το σκαλοπάτι. Με την Ολίμπια ήμασταν φαβορί και σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει βάρος, πίεση.

Με Παρτιζάν και Παναθηναϊκό που περάσαμε με μειονέκτημα έδρας, δείξαμε ότι έχουμε το τάιμινγκ και δείξαμε ότι έχουμε αυτοπεποίθηση. Μετά ήρθε το φάιναλ φορ. Η Μπαρτσελόνα ήταν πολύ καλή ομάδα. Τζόρτζεβιτς, Καρνισόβας, Χιμένεθ… Είχαμε τέτοια αυτοπεποίθηση, που και με άλλη ομάδα να παίζαμε, θα κερδίζαμε”.

Για τη φημολογία ότι δεν άρεσε στον Κόκκαλη ότι πήγαν βόλτα την ημέρα του αγώνα, αντί να κάνουν προπόνηση:

“Δεν το γνωρίζω αυτό για τον κύριο Κόκκαλη, πρώτη φορά το ακούω. Κάθε απόφαση του προπονητή φαίνεται μετά αν είναι σωστή ή όχι. Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε ότι ήταν σωστή, διαφορετικά θα λέγανε ότι δεν πήγαμε για προπόνηση κι ότι κόστισε που πήγαμε για καφέ. Εμάς μας βοήθησε εκείνη τη στιγμή και ψυχολογικά”.

Για το αν ήταν κλειδί η χρησιμοποίηση Ρίβερς και Τόμιτς μαζί:

“Ήταν ένα από τα κλειδιά. Νομίζω ότι από τη μέση της χρονιάς ξεκινήσαμε να παίζουμε δίδυμο με τον Ρίβερς. Η ομάδα ήταν στηριγμένη πάνω του, διότι ήταν σταθερά καλός. Τον βοήθησε ότι παίξαμε μαζί. Μια έπαιζα εγώ στο “1”, αυτός στο ”2”, μετά αυτός στο “1””.

Για το πώς άλλαξε ο Ολυμπιακός μέσα στη χρονιά:

“Μια ομάδα δεν γίνεται να πηγαίνει πολύ καλά από την αρχή μέχρι το τέλος. Θα υπάρχουν ήττες και κρίσεις, γκρίνιες μέσα στην ομάδα. Το θέμα είναι πόσο δεμένη είναι η ομάδα, τι πίστη υπάρχει και τι χημεία. Η ήττα από τον ΒΑΟ, μας έφερε πιο κοντά σαν ομάδα. Την επόμενη ημέρα είχαμε πάει στα μπουζούκια. Μας έκραζαν, αλλά μαζευτήκαμε και πήγαμε στα μπουζούκια κι ήρθαμε πιο κοντά. Μετά η ομάδα πήγε… τρένο. Δεν κλειστήκαμε σπίτι και να μην μιλάει ο ένας στον άλλο”.

Για το γεγονός ότι κατάκτησε την Euroeleague ως παίκτης και ως βοηθός του Ίβκοβιτς:

“Είναι κάτι ωραίο. Η δουλειά του προπονητή είναι διαφορετική. Χαρά μου που συνεργάστηκα με αυτόν τον άνθρωπο, που είναι δάσκαλος. Είναι και συγκυρίες, ήρθαν έτσι τα πράγματα για να είμαστε μαζί σε αυτούς τους τίτλους”.

Για τα δίδυμα Τόμιτς-Ρίβερς και Σπανούλη-Λο:

“Δεν πρέπει να συγκρίνεις εποχές και παίκτες. Μπορείς να κάνεις αυτήν τη σύγκριση”.

Για το «Last Dance» και τον Τζόρνταν:

“Είναι ωραίο, είναι και πράγματα που μπορείς να μάθεις βλέποντάς τα. Έπρεπε και ο Τζόρνταν με το ταλέντο του για να δει”.

Για το αν αληθεύει ότι είχε δει το νούμερο του παπουτσιού του Τζόρνταν σε ένα άλμα του:

“Αυτό δεν το θυμάμαι, δεν ξέρω τι λέει. Με τον Μπόγα κάναμε πλάκα, μπορεί να το είπα. Δεν θυμάμαι. Ήμουν τυχερός που το έζησα”.

Για τις επιλογές που έχει για το μέλλον του και το ενδεχόμενο να επιστρέψει στον Ολυμπιακό:

“Είχα προτάσεις από το εξωτερικό, τώρα περιμένω. Όπως έχουν γίνει τα πράγματα δεν λειτουργεί τίποτα και δεν κινείται τίποτα. Οι ομάδες ψάχνουν πληροφορίες, αλλά δεν κινείται η αγορά. Δεν θεωρούσα ότι είναι καλές και με κάλυπταν οι επιλογές που είχα.

Δεν είχα πρόταση από τον Ολυμπιακό για να προλάβω την ερώτηση. Από άλλες ομάδες είχα προτάσεις. Είπα να περιμένω για να δω κάτι από του χρόνου. Δεν ξέρω αν πρέπει να γίνει ερώτηση (σ.σ. για πιθανή επιστροφή) σε εμένα ή κάπου αλλού. Αλλού πρέπει να γίνει αυτή η ερώτηση. Εγώ εδώ είμαι. Ξέρουν ότι τι σχέση έχω με την ομάδα”.

Για το αν είναι υπέρ ή κατά της επανέναρξης της Euroleague:

“Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να πέσουν στο τραπέζι. Πρέπει πρώτα να δούμε το καλό για την υγεία όσων συμμετέχουν στα παιχνίδια. Οι πιο πολλοί ξένοι έχουν φύγει κι όταν γυρίσουν θα κάνουν εξετάσεις και θα μπουν σε καραντίνα. Χρειάζεται καιρός όλη αυτή η διαδικασία. Ένα θέμα είναι και των πληρωμών.

Οι παίκτες θα έρθουν αν είναι απλήρωτοι; Θα συμφωνήσουν για μειώσεις; Πρέπει να γίνεται διαφήμιση του αθλήματος κι όχι δυσφήμιση. Το μίνιμουμ είναι δύο εβδομάδες για να μην πω τρεις ώστε να επανέλθουν οι παίκτες κι οι ομάδες. Ξαφνικά να γίνει Ολυμπιακός-Εφές έπειτα από δύο μήνες;”.